Opis
Choć niewidzialne, od wieków fascynowało świat artystyczny swoją ulotnością, ruchem i symboliką. Powietrze w malarstwie przybierało różne formy. O tym, jak w różnych epokach próbowano uchwycić ten najbardziej niematerialny z żywiołów, opowie Kamila Śpiewla-Kasperek. Powietrze jako żywioł w malarstwie było przedstawiane na przestrzeni wieków jako niewidzialna siła, którą artyści „materializowali" poprzez ruch - dynamiczne przedstawienie wiatru, który wygina drzewa, pędzi chmury lub porusza falami, ruch rozwianych szat lub włosów postaci. Malowano je także poprzez techniki iluzoryczne, dążąc do oddania głębi, atmosfery i światła w przestrzeni. Kluczowymi metodami na przestrzeni wieków stały się perspektywa powietrzna, która rozjaśnia i ochładza odległe plany czy sfumato (rozmycie), imitujące drganie powietrza. Chmury i niebo służyły jako widzialna forma powietrza, szczególnie w baroku i romantyzmie. Kiedy artyści i artystki w końcu wyszli z pracowni (en plein air), aby malować powietrze bezpośrednio, skupili się jak nigdy dotąd na świetle i atmosferze. Używali świetlistych barw, błękitów i bieli do oddania przejrzystości lub gęstości powietrza. Nakładali impasty, grube warstwy farby, co pozwalało na stworzenie faktury chmur lub gęstej atmosfery. 🔺🔻🔺🔻 Wykład zaprezentuje wybrane aspekty związane z głównym bohaterem - powietrzem w malarstwie. Ten najmniej materialny spośród żywiołów często łączony jest w sztuce i kulturze ze sferą duchową, transcendencją i tym, co ulotne. Bywa też utożsamiany z oddechem, myślą i ideami. Żywioł powietrza malarze i malarki przedstawiali często personifikowany (np. jako Junonę, postacie wiatrów, sylfy lub dmuchające putta) albo symbolicznie poprzez postacie ptaków, postaci grające na instrumentach dętych czy ulatujący dym. Powietrze w sztuce i kulturze symbolizuje wolność, przestrzeń między niebem i ziemią oraz komunikację. Serdecznie zapraszamy na ostatni wykład z serii o żywiołach, tzw. Czterech Elementach w malarstwie. Poprowadzi go Kamila Śpiewla-Kasperek. 🔺🔻🔺🔻 Dlaczego warto wziąć udział w wydarzeniu? - zobaczysz, jak motyw powietrza i wiatru pojawia się w dziełach wielkich mistrzów malarstwa - od scen mitologicznych po nowoczesne interpretacje - Kamila Śpiewla-Kasperek w przystępny i angażujący sposób wprowadzi słuchaczy i słuchaczki w temat, pomagając lepiej zrozumieć prezentowane dzieła - to idealny pomysł na wyjście z koleżanką, chwila relaksu od skrolowania telefonu i oddech od codziennych wyzwań; 🔺🔻🔺🔻 Informacje praktyczne: Kiedy: 18 czerwca 2026, godz. 17:00-18:00 Gdzie: Warsztaty Kultury w Lublinie, ul. Grodzka 5a, sala widowiskowa - II piętro Dla kogo: dorośli Wstęp wolny 🔺🔻🔺🔻 Dostępność Pokój wyciszeń, słuchawki wyciszające. Zapytaj o udogodnienia: wypełnij formularz: https://forms.gle/ysQ7VjCxrKD25Gfj9 Poczytaj o dostępności Warsztatów Kultury i skontaktuj się z nami: informacje o dostępności: https://warsztatykultury.pl/pl/dostepnosc-wk/
Choć niewidzialne, od wieków fascynowało świat artystyczny swoją ulotnością, ruchem i symboliką. Powietrze w malarstwie przybierało różne formy. O tym, jak w różnych epokach próbowano uchwycić ten najbardziej niematerialny z żywiołów, opowie Kamila Śpiewla-Kasperek. Powietrze jako żywioł w malarstwie było przedstawiane na przestrzeni wieków jako niewidzialna siła, którą artyści „materializowali" poprzez ruch - dynamiczne przedstawienie wiatru, który wygina drzewa, pędzi chmury lub porusza falami, ruch rozwianych szat lub włosów postaci. Malowano je także poprzez techniki iluzoryczne, dążąc do oddania głębi, atmosfery i światła w przestrzeni. Kluczowymi metodami na przestrzeni wieków stały się perspektywa powietrzna, która rozjaśnia i ochładza odległe plany czy sfumato (rozmycie), imitujące drganie powietrza. Chmury i niebo służyły jako widzialna forma powietrza, szczególnie w baroku i romantyzmie. Kiedy artyści i artystki w końcu wyszli z pracowni (en plein air), aby malować powietrz...