Mniej napięcia, więcej ulgi - warsztaty metody Feldenkraisa.

Praktyka Feldenkraisa jest okazją do tego, by się o siebie zatroszczyć. Troska o siebie to umiejętność zatrzymania się i zauważenia oddechu, który bez pośpiechu napełnia i opuszcza ciało. To poczucie ciężaru stóp na ziemi i miękkości kręgosłupa, który nie musi niczego udowadniać, to zgoda na własne ograniczenia nie po to, by się w nich zatrzymać, lecz by je usłyszeć i z łagodnością pójść dalej. W tym sensie jest to akt czułości wobec siebie. Taki, na jaki rzadko dajemy sobie przyzwolenie w codziennym życiu. Podczas warsztatów Metody Feldenkraisa zapraszamy ciało do dialogu. Bez ocen, bez przymusu, bez presji zmiany. Każdy ruch staje się pytaniem, a pytania, jak wiadomo, bywają ważniejsze od odpowiedzi. Zamiast siebie poprawiać, uczymy się siebie rozumieć. Łagodne sekwencje ruchowe pomagają zauważać nawykowe wzorce napięcia i reagowania. Zamiast je korygować czy „naprawiać", uświadamiamy je sobie. Punktem wyjścia jest czucie - subtelna zdolność odróżniania, zauważania i bycia w kontakcie z tym, co się dzieje ciele. To właśnie ono tworzy podstawę zmiany: im więcej mamy opcji w odczuwaniu i organizacji ruchu, tym więcej możliwości pojawia się w działaniu. Celem tych warsztatów jest nie tylko poprawa fizycznego samopoczucia, lecz także wzmocnienie relacji z samą sobą. Bo dopiero gdy naprawdę jesteśmy po swojej stronie, możemy z większą lekkością i spokojem wchodzić w relacje ze światem i z innymi. Spotkanie będzie także pretekstem do refleksji i rozmowy. Dzieląc się doświadczeniami, słuchając siebie i innych, budujemy własne zasoby i pogłębiamy świadomość nie tylko ciała, ale i emocji. To, jak się poruszasz, ma realny wpływ na to, jak funkcjonujesz na co dzień. Warsztaty Feldenkraisa są doskonałą okazją do przyjrzenia się sobie i swojemu ruchowi po to, by zobaczyć, gdzie pojawia się niepotrzebny wysiłek i jak można odzyskać większą swobodę. Ruch w metodzie Feldenkraisa wykonywany jest zwykle w wolnym tempie i z pełną uwagą. Zamiast dążyć do poprawności, idealnej formy czy intensywności, skupiamy się na jakości doświadczenia. Zajęcia odbywają się głównie w pozycji leżącej, czasem siedzącej. W metodzie Feldenkraisa nie chodzi o zapamiętanie zestawu ćwiczeń ani o trenowanie ciała, lecz o rozwijanie zdolności zauważania i wyboru. To, czego doświadczysz podczas warsztatów, zwykle przenosi się na codzienne czynności, takie jak chodzenie, siedzenie przy biurku, podnoszenie przedmiotów czy inne formy aktywności. Charakterystyczną cechą zajęć jest brak zewnętrznego wzorca ruchu (osoba prowadząca nie demonstruje ruchu). Podczas lekcji uczestnicy mają zazwyczaj zamknięte oczy po to, by nie porównywać się z innymi, nie oceniać i tym samym nie być ocenianym. Lekcje pozbawione są elementów rywalizacji czy współzawodnictwa, każdy indywidualnie kreuje swój ruch, stając się sam dla siebie nauczycielem. Warsztaty są odpowiednie dla osób, które odczuwają przeciążenie, sztywność lub ograniczenie w ruchu, nawet jeśli nie towarzyszy temu ból. Są także dla tych, którzy chcą lepiej rozumieć swoje ciało i sposób, w jaki z niego korzystają, zamiast nieustannie je poprawiać lub kontrolować. Warsztaty mają charakter praktyczny, w ciągu dwóch dni zrobimy 8 - 9 lekcji Feldenkraisa. Lekcje będą różnorodne, doświadczymy zarówno tych, w których z pozoru niewiele się dzieje, jak i tych nieco bardziej dynamicznych, wzniecających dziecięcą radość. Oczywiście będzie też czas na pytania, dzielenie się doświadczeniami i wrażeniami. Prowadząca: Nazywam się Katarzyna Salamon-Krakowska. Jestem doktorem nauk humanistycznych i adiunktką na Wydziale Fizjoterapii AWF we Wrocławiu. Od wielu lat zajmuję się pracą z ciałem, łącząc perspektywę naukową, terapeutyczną i doświadczeniową. Jestem certyfikowaną nauczycielką Metody Feldenkraisa (dyplom Instytutu Feldenkraisa w Madrycie 2019), certyfikowaną nauczycielką Metody Edukacji Somatycznej Bones for Life oraz absolwentką kursu Mindfulness Practitioner Foundation. Prowadzę zajęcia grupowe „Świadomość poprzez ruch" oraz sesje indywidualne. W swojej praktyce szczególnie bliska jest mi praca z osobami doświadczającymi zaburzeń psychosomatycznych. Interesuje mnie ciało jako źródło wiedzy o sobie, regulacji, zdrowienia i rozwoju. Jestem współautorką książki „Świadome ciało. Cielesność w psychoterapii, terapii traumy i rozwoju osobistym" oraz licznych publikacji poświęconych świadomości ciała i holistycznemu rozumieniu natury człowieka. To właśnie te obszary stanowią główny nurt moich zainteresowań naukowych i praktycznych. Metoda Feldenkraisa jest moją największą pasją, choć czasem ustępuje miejsca innym namiętnościom, a są nimi góry i sporty wszelakie, zwłaszcza te, które pozwalają poczuć wiatr we włosach. Informacje praktyczne: 13 - 14. 06. 2026 11 Dom. Ośrodek Tańca, Ruchu i Rozwoju. ul. Powstańców Śląskich 58d, Wrocław. prowadzenie: dr Katarzyna Salamon-Krakowska Koszt: 450 zł. Warunkiem wzięcia udziału w warsztatach jest wpłata zaliczki w wysokości 150 zł. Maksymalna ilość uczestników to 12 osób. O rezerwacji miejsca decyduje kolejność wpłat. Możliwość wystawienia faktury i zaświadczenia o udziale. Płatność blikiem lub przelewem na konto. [email protected] Katarzyna Salamon-Krakowska Tel. 693 396 446 Sobota - niedziela: 11.00 - 14.00 zajęcia 14.00 - 14.45 przerwa na obiad 14.45 - 17.00 zajęcia

Praktyka Feldenkraisa jest okazją do tego, by się o siebie zatroszczyć. Troska o siebie to umiejętność zatrzymania się i zauważenia oddechu, który bez pośpiechu napełnia i opuszcza ciało. To poczucie ciężaru stóp na ziemi i miękkości kręgosłupa, który nie musi niczego udowadniać, to zgoda na własne ograniczenia nie po to, by się w nich zatrzymać, lecz by je usłyszeć i z łagodnością pójść dalej. W tym sensie jest to akt czułości wobec siebie. Taki, na jaki rzadko dajemy sobie przyzwolenie w codziennym życiu. Podczas warsztatów Metody Feldenkraisa zapraszamy ciało do dialogu. Bez ocen, bez przymusu, bez presji zmiany. Każdy ruch staje się pytaniem, a pytania, jak wiadomo, bywają ważniejsze od odpowiedzi. Zamiast siebie poprawiać, uczymy się siebie rozumieć. Łagodne sekwencje ruchowe pomagają zauważać nawykowe wzorce napięcia i reagowania. Zamiast je korygować czy „naprawiać", uświadamiamy je sobie. Punktem wyjścia jest czucie - subtelna zdolność odróżniania, zauważania i bycia w kontak...